مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری خردنامه صدرا 1560-0874 31 4 2026 8 24 Editor's Note سرمقاله 3 4 fa آیت‌الله سیدمحمد خامنه‌ای دانشگاه تهران 2026 8 24 <p>ما در دوران تاریخی عجیبی زندگی میکنیم. یکی از عجیبترین آنها، حوادث شگفت&zwnj;انگیز و بیسابقه در تاریخ است که پس از شهادت رهبر شهید، در ایران و در منطقه روی داد؛ شور بیحد و حصر قلبی و عملی&zwnj;یی که در دل نزدیک به هشتاد میلیون جمعیت ایرانی افتاد و غوغایی محبت&zwnj;آمیز و عاشقانه نسبت به آن رهبر شهید بروز کرد و زن و مرد و کودکان را به عرصه&zwnj;های شهری و خیابانها و میدانها کشاند. شگفتی دیگر و بیشتر، بمناسبت تشییع پیکر مصدوم آن شهید بود که نه&zwnj;فقط در برخی شهرهای ایران ـ&zwnj;تهران، قم و مشهدـ&zwnj; با ده میلیون یا بیشتر تشییع&zwnj;کننده&zwnj;یی برگزار شد که بر سر و سینه میزدند و تصاویر رهبر شهید و رهبر جدید و پرچم سرخ انتقام را در دست داشتند، بلکه حتی در شهرهای نجف و کربلای شریف هم ملت همسایة ما، عراق، همین احساس و عمل را از خود نشان میدادند و از جان و عمق دل برای شهید ما عزاداری میکردند. پیش از حادثة تشییع نیز این ملت رشید و دلاور با راهپیماییهای دامنه&zwnj;دار شبانة خود در میدانهای شهر، بانگیزة حمایت و پشتیبانی از رزمندگان میدان جنگ ـ&zwnj;که مرگ بر سر دشمنان ایران میریزند&zwnj;ـ چشم جهانیان را خیره کرده بود و از اینهمه رشد و پایداری تعجب میکردند و آن را تحسین مینمودند. هر روانشناس و جامعه&zwnj;شناسی که در پی کشف علت این انگیزش اجتماعی فراگیر باشد، ناگزیر به این چند علت تسلیم میشود. اول، تأثیر تربیت ویژه و بیمانند مکتب حسینی شیعه که با نجابت و اصالت تاریخی چندهزار سالة مردم این سرزمین آمیخته شده و ملت را در میان ملل دیگر، پرچمدار عدالت و آزادی و حفظ استقلال نموده است. دوم، پیوند تاریخی روحانیت شیعی با مردم و پشتیبانی آنها از استقلال این کشور؛ که از برکت این پیوند و نقش الهی روحانیت ایران در طول دو قرن اخیر، استعمار همه&zwnj;جانبة غرب در ایران ناکام مانده است. واقعة قرارداد تنباکو و نفت و آنچه امروز میگذرد، نمونه&zwnj;های مشهود ثمرات این پیوند هستند. در همة دورانها در ایران مردم روحانیت را پناهگاه امن و پدر معنوی خود میدانستند و روحانیت نیز همواره در همة سطوح جامعه نقش و احساس پدری داشته است. تلاش بیش از شش دهة پهلویها نتوانست این رابطة عاطفی را از بین ببرد؛ گرچه گاه آن را تضعیف کردند. اما شهادت رهبر شهید در این ایام نشان داد که چه رابطة عاطفی و روحی نزدیکی بین مردم کشور و آن رهبر شهید وجود داشته است. حاصل این روابط پیچیده فرهنگی و عاطفی در ملت ایران و رشادت میدانی و حیاتیش، و پیوند روحانیت و معنویت و تمدن تاریخی، علاوه بر حفظ و دوام استقلال کشور، سبب شده که جمهوری اسلامی ایران در میان ملل دیگر، جایگاهی بلند و عزت یافته و مقام رهبری و امامت سیاسی و اخلاقی ملل را بدست بیاورد.</p> <p>ما در دوران تاریخی عجیبی زندگی میکنیم. یکی از عجیبترین آنها، حوادث شگفت&zwnj;انگیز و بیسابقه در تاریخ است که پس از شهادت رهبر شهید، در ایران و در منطقه روی داد؛ شور بیحد و حصر قلبی و عملی&zwnj;یی که در دل نزدیک به هشتاد میلیون جمعیت ایرانی افتاد و غوغایی محبت&zwnj;آمیز و عاشقانه نسبت به آن رهبر شهید بروز کرد و زن و مرد و کودکان را به عرصه&zwnj;های شهری و خیابانها و میدانها کشاند. شگفتی دیگر و بیشتر، بمناسبت تشییع پیکر مصدوم آن شهید بود که نه&zwnj;فقط در برخی شهرهای ایران ـ&zwnj;تهران، قم و مشهدـ&zwnj; با ده میلیون یا بیشتر تشییع&zwnj;کننده&zwnj;یی برگزار شد که بر سر و سینه میزدند و تصاویر رهبر شهید و رهبر جدید و پرچم سرخ انتقام را در دست داشتند، بلکه حتی در شهرهای نجف و کربلای شریف هم ملت همسایة ما، عراق، همین احساس و عمل را از خود نشان میدادند و از جان و عمق دل برای شهید ما عزاداری میکردند. پیش از حادثة تشییع نیز این ملت رشید و دلاور با راهپیماییهای دامنه&zwnj;دار شبانة خود در میدانهای شهر، بانگیزة حمایت و پشتیبانی از رزمندگان میدان جنگ ـ&zwnj;که مرگ بر سر دشمنان ایران میریزند&zwnj;ـ چشم جهانیان را خیره کرده بود و از اینهمه رشد و پایداری تعجب میکردند و آن را تحسین مینمودند. هر روانشناس و جامعه&zwnj;شناسی که در پی کشف علت این انگیزش اجتماعی فراگیر باشد، ناگزیر به این چند علت تسلیم میشود. اول، تأثیر تربیت ویژه و بیمانند مکتب حسینی شیعه که با نجابت و اصالت تاریخی چندهزار سالة مردم این سرزمین آمیخته شده و ملت را در میان ملل دیگر، پرچمدار عدالت و آزادی و حفظ استقلال نموده است. دوم، پیوند تاریخی روحانیت شیعی با مردم و پشتیبانی آنها از استقلال این کشور؛ که از برکت این پیوند و نقش الهی روحانیت ایران در طول دو قرن اخیر، استعمار همه&zwnj;جانبة غرب در ایران ناکام مانده است. واقعة قرارداد تنباکو و نفت و آنچه امروز میگذرد، نمونه&zwnj;های مشهود ثمرات این پیوند هستند. در همة دورانها در ایران مردم روحانیت را پناهگاه امن و پدر معنوی خود میدانستند و روحانیت نیز همواره در همة سطوح جامعه نقش و احساس پدری داشته است. تلاش بیش از شش دهة پهلویها نتوانست این رابطة عاطفی را از بین ببرد؛ گرچه گاه آن را تضعیف کردند. اما شهادت رهبر شهید در این ایام نشان داد که چه رابطة عاطفی و روحی نزدیکی بین مردم کشور و آن رهبر شهید وجود داشته است. حاصل این روابط پیچیده فرهنگی و عاطفی در ملت ایران و رشادت میدانی و حیاتیش، و پیوند روحانیت و معنویت و تمدن تاریخی، علاوه بر حفظ و دوام استقلال کشور، سبب شده که جمهوری اسلامی ایران در میان ملل دیگر، جایگاهی بلند و عزت یافته و مقام رهبری و امامت سیاسی و اخلاقی ملل را بدست بیاورد.</p> http://kherad.mullasadra.org/en/Article/Download/54546